മിണ്ടാതിരി,നീ വെറും പെണ്ണെന്ന നിന്റെ വാക്കുകള്‍

നിയമം 
കുഞ്ഞിളം മേനിയിലും 

സ്വപ്നങ്ങളൊക്കെയും മണി ചെപ്പിലടിച്ചിരുന്നു
മോഹങ്ങളുടെ ചിറകുകള്‍ അരിഞ്ഞെടുത്തിരുന്നു
ഒരു പൊട്ടിച്ചിരിയുടെ മുഖമൂടി അണിഞ്ഞിരുന്നു
ഉള്ളിലെ തീകനലില്‍ എന്റെ ഹൃത്തടം
എന്നേ മരച്ചിരിന്നു
ശ്വസിക്കുമൊരു ജഡം മാത്രമായിരുന്നു ഞാന്‍
ഒരു പുലരിയില്‍ എന്‍ ജാലകവാതിലൂടെ
നീ വന്നതെന്തിനായിരുന്നു?
പറഞ്ഞതല്ലേ ഞാന്‍ അരുതരുതെന്ന്
എന്നിട്ടും എന്നെ നിന്‍ നെഞ്ചോട്
ചേര്‍ത്തതെന്തിനായിരുന്നു
നിന്‍ പ്രണയത്തിന്‍ മഴയെന്നില്‍
കുളിരായി നിറയവേ
അറിയാതെ ഞാനും നിന്നിലലിഞ്ഞു
പ്രണയത്തിന്‍ വസന്തങ്ങള്‍
എന്നില്‍ പൂക്കുന്നതറിഞ്ഞു ഞാന്‍
അറിയാതെ അറിയാതെ
ഒരു നൂറു സ്വപനങ്ങള്‍
നെയ്തു കൂട്ടി ഞാന്‍
ഒരു ദിനം ദൂരേക്ക്
നീ നടന്നകന്നു
ഒരു വാക്ക് മിണ്ടാതെ
എന്‍ പിന്‍വിളികളിലുരിയാടാതെ
ഒരു മാത്രയെങ്ങിലും
നീ തിരിഞ്ഞുനോക്കുമെന്ന്
ഒരു പാട് കാത്തു ഞാന്‍
നിന്റെ ഓരോ കാലടിയും അമര്‍ന്നതെന്‍
ജീവിതത്തിന്‍ മേലായിരുന്നു
അടര്‍ന്നു വീണ എന്‍ പൊയ്മുഖം
തേടി അലയുമ്പോഴും, ഞാന്‍
നിനക്ക് നന്‍മകള്‍ മാത്രമാവട്ടെ
പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാം എന്നും

വെണ്ണ തോല്‍ക്കും മുകിലിന്‍ കിരീടം
ശിരസ്സിലേറി നില്‍ക്കുന്ന ഗിരി ശൃംഗ...
മരതക രത്നത്താല്‍ തീര്‍ത്ത നിന്‍ അങ്കിയില്‍
തുഷാര ബിന്ദു തന്‍ ഹാരമണിയിച്ചതാര്?
പതിനേഴുകാരിയുടെ ലാസ്യാദ്ര നയനത്താല്‍-
കബനി നിന്‍ മുന്‍പില്‍ ഓളങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കുമ്പോള്‍
മുടിയിഴകളെ തഴുകി തലോടുമീ
കാറ്റിന്‍ പോലും ഹൃദ്യമാം പ്രണയത്തിന്‍ സുഗന്ധം
തരുണികളെ മയക്കും മന്മഥന്‍ പോലെ
നീയെന്‍ മനം കവര്‍ന്നത് ഒരു മാത്രക്കുള്ളിലായി
തകര്‍ന്നിടിഞ്ഞു നിലവിളിക്കും നിന്നെ
ഇന്നലെ പേക്കിനാവില്‍ കണ്ടു തളര്‍ന്നു ഞാന്‍
പാരിനെ തകര്‍ത്തീടും ദുഷ്ട ജന്മങ്ങള്‍ തന്‍
കണ്പെടാതിരികട്ടെ നിനക്കെന്നും

ആരോ പാടിയ പാട്ടിന്റെ ശീലുകള്‍ 

എന്നുള്ളില്‍ ഓര്‍മ തന്‍ ഓളങ്ങള്‍ തീര്‍ത്തുവോ?

ആ മരത്തണലും തഴുകി തലോടിയ കുഞ്ഞിളം കാറ്റും 

പാരിതില്‍ സുന്ദരം സൌഹൃതമെന്നോതിയ

 എന്‍ പ്രിയ സഖിമാരും

വാത്സല്യം സമം ചേര്‍ത്ത് അറിവ് വിളമ്പിയ  

എന്‍ ഗുരുനാഥരും 

എല്ലാ മിന്ന്‍ സുഖമെഴുന്നോരോര്‍മമാത്രമായി

സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ വര്‍ണങ്ങള്‍  വിതറിയ വീഥിയില്‍

സ്വയം മറന്നു പോയൊരാ ദിനങ്ങള്‍ 

തിരികെ വരാത്തത്രയും ദൂരെ നിന്ന്‍

യാത്ര ചൊല്ലീടുന്നു  എന്നോട്

ഓട്ടോഗ്രാഫിലെ നാല് വരികളില്‍ 

ചുരുങ്ങി ചുരുങ്ങി ഇല്ലാതാവുന്നു എന്‍ സൌഹ്ര്തം

ഒരുവട്ടം കൂടിയെന്‍ സ്വപ്നത്തിന്‍ താഴ്വരയില്‍ 

ഒരു ചിത്ര ശലഭമായി പാറി പറക്കുവാനുല്ലൊരു  

വരം നേടാന്‍ ഏതു ദൈവത്തിനു തപസ്സു

ഞാന്‍ ചെയ്യേണ്ടൂ  

ഒരു ചില്ലുപാത്രം ഉടയുന്ന പോലൊരു
ശബ്ദമെന്നെ ഉണര്‍ത്തി
എന്താവും തകര്‍ന്നതെന്ന വെപുധിയോടെ
ഓടിച്ചെന്നു ഞാന്‍ നോക്കി
ഒരുപാട് കൊതിയോടെ ഞാന്‍ വാങ്ങിയ എന്‍
favorite flower vase അവിടെ തന്നെയുണ്ട്
expensive ആയ curious ഒക്കെയും
ഭദ്രമായി showcase ല്‍ നിന്ന ചിരി തൂകുന്നു
അയ്യോ....എന്പാത്രങ്ങള്‍ എന്നോര്‍ത്ത മാത്രയില്‍
ഓടി ഞാന്‍ അടുക്കള വാതിലില്‍ എത്തി
കൂട്ടുകാരികള്‍ കണ്നുകടിയോടെ നോക്കിയ
import dinner  set ഉം സുരക്ഷിതം
ജനല്‍ ചില്ലവുമോ പൊട്ടിയന്നെരിയുവാന്‍
ഓടി ഞാന്‍ ഓരോ മുറിയിലും നോക്കി
തോന്നിയതാവും ...എന്നോര്തുകൊണ്ടുഞാന്‍
ക്ഷീണത്തോടെ കസേരയില്‍ ചായവേ
ഇടനെഞ്ചില്‍ ചെര്‍ത്തോരെന്ന്‍
കൈമുരിഞ്ഞതറിഞ്ഞു ഞാന്‍
ഉള്കിടിലതോടെ തപ്പി ഞാന്‍ നോക്കുമ്പോള്‍
എന്‍ ഹൃദയം നിന്നടം ശൂന്യം
പകരം കുറെ ചില്ല് കഷ്ണങ്ങള്‍ മാത്രം
പകരം കുറെ ചില്ല് കഷ്ണങ്ങള്‍ മാത്രം.......

പുലരിതന്‍ പൊന്‍ കിരണങ്ങള്‍ എന്നെ തൊട്ടുവിളിക്കുംപോള്‍
ഓര്‍ക്കാറുണ്ട് നിന്നെ ഞാന്‍
ഒരു കുഞ്ഞു തെന്നലെന്‍ മുടിയില്‍ തഴുകവേ
ഓര്‍ക്കാറുണ്ട്നിന്നെ ഞാന്‍
കുളിര്മഴയെന്നെ പുല്‍കി പുനരവേ
ഓര്‍ക്കാറുണ്ട്നിന്നെ ഞാന്‍
എന്നില്‍ പ്രണയത്തിന്‍ പൂമഴയയി
പെയ്തു നീ
എന്നുമെന്‍ സ്വപ്നത്തില്‍ കുളിര്‍തെന്നലായി
വന്നു നീ
എന്‍ പുലരികള്‍കെന്നും
പുതുവര്‍ണം നല്‍കി നീ
ഒരു നൊമ്പരമായി
മെല്ലെ അകന്നു നീ
അറിയുന്നുവോ നിന്‍
കളികൂടുകാരിയെ
ഒര്കുന്നുവോ ആ
സുന്ദര മുഹൂര്‍ത്തങ്ങള്‍

ജീവിതത്തിന്‍ കളത്രമാവേ മൃത്യുവിനെ കാമിച്ച പാപിയിവള്‍
ബന്ധങ്ങളാംബന്ധനത്തില്‍ ഉരുകി ഒഴുകുമ്പോഴും
സ്വതന്ത്രത്തിന്‍ ഗഗനം തേടി അലഞ്ഞവള്‍

ഇവള്‍ പാപി ....ഇവള്‍ ഭീരു......
ഒരു മാത്രയെങ്ങിലും കണ്‍കളില്‍ തനികായി
ഒരു നീര്‍ മുത്ത്‌ ഉതിരുവാന്‍ തപം ചെയ്യുന്നവള്‍....
ഇടനെഞ്ഞിലൊരു നുള്ള് നൊമ്പരം തനിക്കു മാത്രമായി വിടരും
നിമിഷം കാത്തിരിക്കുന്നവള്‍.....
അത് നിമിശാര്‍ത്ഥസത്യമെന്നറിയുപോഴുംഒരു ബലി കഴികാനിരുന്നവള്‍

അതെന്‍ ജന്മ സാഫല്യമെന്ന്‍വിലപിച്ചവള്‍
അതെ....ഇവള്‍ പാപി....
ജീവിതത്തിന്‍ പത്നി ആയിരിക്കെ മരണത്തെ മോഹിച്ച ഗണിക..
പൊറുക്കട്ടെ....എന്‍ ജീവല്‍ വൃക്ഷമെന്നോട്.....
ഒന്നുമില്ല....നിങ്ങള്‍ക്ക് നല്‍കുവാന്‍....തകര്‍ന്നു പോയൊരു
ഹൃത്തടമല്ലാതെ
ഇറങ്ങുന്നു നല്‍കൂ സമ്മതം
എന്‍ പ്രിയനേ പ്രപികാന്‍ നേരമായി....

കാത്തിരിപ്പൂ  ഞങ്ങള്‍ വഴി കണ്ണുമായി നിന്‍ പാദ സ്പന്തനത്തിനായി
ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയുമായി   നീ കടന്നുവരും നിമിഷത്തിനായി 
എന്‍ ഇടവഴിയിലൊരു വണ്ടി പോവുമ്പോള്‍ 
പൂമുഖ വാതിലില്‍ ഒരു മുട്ട് കേള്‍കുമ്പോള്‍ 
നീയെന്നോര്‍ത്ത് മനമൊന്ന് തുടിക്കുന്നു 
ജനുവരിയിലെ ആ‍ തണുത്ത പ്രഭാതത്തില്‍ 
നിണമണിഞ്ഞു നീ  വഴിയോരം വീണത്‌
വെറുമൊരു പേകിനാവെന്നെന്നുള്ളം
ഇന്നും എന്നോട്‌ പറയുന്നു മെല്ലെ 
അലറി വിളിച്ചൊന്ന്  ഉണരുവാനായെങ്കില്‍
നിന്നോട്‌ ഈ നൊമ്പരം  പങ്കിടമായിരുന്നു

എന്‍ കൈതുമ്പ്   പിടിച്ച പിച്ച വെച്ച
യെന്‍കുഞ്ഞനുജന്‍
ബാല്യത്തില്‍ ഒളിച്ചുകളിയുടെ അവസാനം
ഞാന്‍ ജയിചെന്ന്‍ ചൊല്ലികൊണ്ട് നീ  വരുമ്പോലെ
ഒരു ദിനം എന്‍ മുന്‍പില്‍ നില്‍കുന്ന വേളക്കായി
കാത്തിരിപ്പൂ ഞങ്ങള്‍ വഴി കണ്ണുമായി
വരില്ലേ നീ..........?????????????